Culturele toe-eigening

Dreadlock foto

(foto:Alena Getman)

Cultuur is mooi. Alle cultuur even mooi. En in onze mooie multi-culti samenleving word ons vooral geleerd dat je geen kritiek mag hebben op andermans cultuur. We zijn niet verantwoordelijk voor de cultuur waar we in zijn geboren dus, en dus is kritiek op je cultuur subjectief en racistisch.

Het regressieve links gaat nog een paar stappen verder; je mag niet kritiek hebben op cultuur, maar je mag het je ook niet toe-eigenen. Blanke mensen mogen geen broodjes kebab maken (want dat is Turks), niet naar rap luisteren (want dat is voor zwarte mensen), en als je blank bent met dreadlocks kan je beter je kop kaal scheren.

Ik denk dat “Cultural Appropriation” bullshit is, gebaseerd op een paar simpele denkfouten waar we als maatschappij zonder kunnen.

Muh Achtergrond

Mensen denken dat hun culturele achtergrond belangrijk is. Het zorgt voor een hechting tussen de mensen met diezelfde achtergrond, mensen halen er steun uit, zijn er trots op. Culturele achtergrond heeft automatisch waarde. Vooral als het niet witte cultuur is. Zolang we er niet aan hebben gezeten met onze westerse vieze vingers is het puur en het behouden waard. Een groep inheemse bosjes mensen of oosterse hersendode monniken op een bergtop hebben al snel iets magisch, en wanneer we een nieuw groepje tegen komen moeten we dat beschermen. Hun leven verbeteren met de uitvindingen van bijvoorbeeld een koelkast of het internet is ten strengste verboten.

Het idee dat cultuur iets is wat inherent goed is en beschermd moet worden is absurd. Cultuur vloeit voort uit groepen mensen die, vaak onder druk van noodzaak, zich aanpassen aan de wereld om hun heen.

  • Shish kebab is een geweldige manier om vlees te eten als je keuken uit een kampvuur en een zwaard bestaat
  • De Rap muziek ontstond als uitlaatklep voor kansloze zwarte jongeren in de sloppenwijken van Amerika
  • Dreadlocks krijg je vanzelf als je niet geeft om hygiëne

Soms gaat dit goed, soms niet en als er een slechte culturele trend ontstaat moet dit gewoon vervangen worden. In Indonesië  is een stam die vrouwen dwingt een vinger te amputeren wanneer een van hun familie leden overlijd, als mensheid kunnen we zonder dit soort cultuur.

Het idee dat je trots kan zijn op je cultuur is dan ook raar in mijn ogen. Het is een verzameling van aanpassingen wat je met je geboorte mee krijg. Net als ras is er geen beste of slechtste cultuur, je hebt je cultuur en je moet streven om dat te verbeteren.

Gelijkheid en Gelijkheid

Verschillen in cultuur worden tegenwoordig hetzelfde behandeld als verschillen in uiterlijk. Je word geboren met of zonder sproeten, kort of lang, blond of brunette. En je worden geboren in een cultuur die veel of weinig geeft om religie, die houd van BBQ of sushi, die mensen onthoofd voor het overtreden van de wet of ze opsluit.

En, als je naar regressief links luistert, “gezien alle culturen gelijk zijn moeten alle verschillen in sociaal en economische uitkomst komen door discriminatie, en zonder racisme zouden alle culturen even goed presteren in een westers land.”

Dat is klaarblijkelijk onzin. Het stereotiep dat chinezen goed zijn in wiskunde komt natuurlijk ergens vandaan. De oosterse cultuur legt nadruk op studie in de harde wetenschappen. Omdat kinderen door hun cultuur worden gedreven om zich hoger op te leiden, en hiermee hoger betaalde banen kunnen krijgen, verdienen mensen met een chinezen achtergrond gemiddeld gezien meer dan mensen met een andere achtergrond.

Dit komt niet omdat ze genetisch beter zijn in rekenen of omdat we door positieve discriminatie zoveel mogelijk chinezen in goed betaalde functies zetten. Nee, dit komt omdat ze cultureel een betere drijfveer hebben om hard te werken aan hun toekomst. Als je daar aan twijfelt heb ik wat boeken die je kan lezen.

Hullie tegen Zullie

De laatste denkfout is dat de labels die we onszelf aanmeten ons definiëren. Wanneer puntje bij paaltje komt zijn we geen individuen meer maar behoren we tot de stam van mensen met dezelfde labels. Dat zijn de homoseksuele mannen. Daar staan de Turkse jongens. Zwarte vrouwen. Tokkies. 

Regressief links drijft dat zo ver mogelijk door, iedereen die ook maar iets afwijkt van de norm krijgt een label. En je moet trots zijn op dat label. Als je het niet eens bent met dat label dat verraad je de stam waar je op toe bent gewezen. Je seksuele geaardheid, huidskleur, cultuur is geen onderdeel van je identiteit, maar fundamenteel aan je identiteit. Wanneer je jezelf begint te identificeren aan je label dan zie je alles door de getinte lenzen van dat label.

Deze evolutie in zelfbeeld ligt aan de grondslag van de scheur in onze samenleving. Wanneer je de persoon tegenover je niet meer ziet als individu maar als “een van hun” is het makkelijk om minder civiel met elkaar om te gaan. Een individu kan je mee in discussie, kan je onderwijzen en van leren. Een groep mensen kan je alleen maar neerslaan, verbieden, of belachelijk maken in de hoop dat ze stoppen met verkeerd denken. Ik ben me prima bewust van het feit dat ik me af zet tegen de groep regressief links, wanneer ik het doe is het niet hypocriet, ik zweer het.

Scriptos ab absurdo

Zet deze drie denkfouten (alle cultuur is gelijk, alle onderdelen van cultuur zijn goed, en je bent niet lost te zien van je cultuur) bij elkaar en dan zie je waar “culturele toe-eigening” vandaan komt.

Wanneer je een onderdeel van een ander cultuur oppakt dan verloochen je je eigen stam, en wanneer jouw cultuur tot de meerderheid behoort dan word het gezien als stelen. Dreadlocks zijn voor zwarte mensen, daar heb je van af te blijven. Bij je geboorte word je een label toegewezen, gebaseerd op je voorouders, en daar heb je je aan te houden.

Ik heb mijn cultuur niet gekozen, het is een label wat je bij geboorte word toegewezen. Waar haalt mensen het idee vandaan dat ze het recht hebben om mij te dwingen binnen de lijnen van mijn labels te blijven? Ik ben een dan misschien een kaaskop maar ik hou van traditioneel Oosterse gerechten. Ik vind plezier in het onderzoeken van verschillende gerechten uit andere culturen en die zo traditioneel mogelijk na te maken. Ook heb ik een thobe in m’n kast hangen voor wanneer ik naar noord Afrika ga. Die soepjurken zijn geweldig verkoelend in de schroeiende hitte daar, en wie houd er niet van een verkoelend briesje langs z’n ballen?

Dat ik hier en daar dingen oppak van een andere cultuur doet niet af van die cultuur. In de woorden van Oscar Wilde:

“Imitation is the sincerest form of flattery that mediocrity can pay to greatness.”

Als je trots bent op je cultuur wees dan blij dat mensen er delen van oppakken. Hoeveel witte mensen hebben nadat ze in een dronken bui een broodje kebab aten zich verder verdiept in de geweldige Turkse keuken? Of meer empathie kregen voor kans arme allochtonen omdat ze rap gingen luisteren via Eminem. Cultuur is een samenkomst van omstandigheden rond een bevolking, en hoe meer andere in aanraking komen en zich vermengen met een cultuur hoe beter ze kunnen omgaan met mensen uit deze cultuur. We moeten het vermengen van cultuur juist aanmoedigen, niet afschieten omdat degene die zich probeert te vermengen de verkeerde huidskleur heeft.

Door |2017-09-07T17:47:51+00:00september 7th, 2017|En-Dan-Blog|0 Reacties

Geef een reactie